کاش ای تنها امید زندگی میتوانستم فراموشت کنم...
یا شبی چون آتش سوزان دل ، در مزار سینه خاموشت کنم....
کاش چون خوب گران از دیده ام ، نیمه شب ها یاد رویت می گریخت....
مرغ دل افسرده حال و خسته پر ، از دیار آرزویت می گریخت...
برچسب: تنها,امید,زندگی, نویسنده: پرهام شریعتی تاريخ: شنبه 4 شهريور 1396 ساعت: 3:14